تأثیر افشای اطلاعات محیطی بر هزینه بدهی با توجه به نقش تعدیلگر مالکیت دولتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، واحد شاهین شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهین شهر، ایران.
2 استادیار، گروه حسابداری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.71600/jacgr.2025.1211711چکیده
هدف : براساس نظریه نمایندگی، افشای اطلاعات زیستمحیطی با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و افزایش اعتماد بستانکاران، به کاهش هزینه بدهی منجر میشود. در شرکتهایی با مالکیت دولتی، بهدلیل نفوذ سیاسی و دسترسی به منابع، این اثر تقویت شده و نقش شفافیت اطلاعاتی در بهبود وضعیت مالی پررنگتر میشود. لذا؛ هدف اصلی پژوهش، بررسی تأثیر افشای اطلاعات زیستمحیطی بر هزینه بدهی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، با در نظر گرفتن نقش تعدیلگر مالکیت دولتی است. روش : روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بوده و به صورت پس رویدادی است. اطلاعات مورد بررسی با روش حذف سیستماتیک از بین ۱۴۲ شرکت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ جمعآوری شده و برای تحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از رگرسیون چندمتغیره و دادههای ترکیبی استفاده شده است. یافتهها : یافتههای پژوهش نشان میدهد که افشای اطلاعات محیطی تأثیر منفی و معناداری بر هزینه بدهی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران دارد؛ به این معنا که افزایش سطح افشای اطلاعات زیستمحیطی منجر به کاهش هزینه تأمین مالی میشود. همچنین، مالکیت دولتی نیز رابطه منفی و معناداری با هزینه بدهی دارد و با کاهش ریسک اعتباری و افزایش اعتماد بستانکاران، اثر کاهشدهنده افشای اطلاعات محیطی بر هزینه بدهی را تقویت میکند. نتیجه گیری : این نتایج بر نقش مهم شفافیت اطلاعاتی و ساختار مالکیت در بهبود شرایط مالی شرکتها تأکید دارد. .
