بررسی دعوی ورود و جلب ثالث در حقوق ایران و آمریکا (فدرال)
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج، ایران.
4 استادیار گروه حقوق، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج، ایران.
doi
10.22034/ijrj.2023.702560چکیده
هر دعوایی دو طرف دارد، خواهان و خوانده اصلی دعوا؛ شاید کسانی هم مانند وکیل، وصی، قیم، ورثه یا قائممقام هم در دعوا نقش داشته باشند اما آنها هم در واقع به تبع همان خواهان و خوانده اصلی وارد دعوا میشوند. اگر غیر از خواهان و خوانده اصلی (وابستگان آنها)، شخص دیگری هم در دعوا ذینفع باشد، باید با عنوان ثالث وارد دعوا شود؛ ورود ثالث یا جلب ثالث دارای مقررات خاصی خواهد بود. نتایج این تحقیق نشان داد که در حقوق ایران در مواد قانونی مربوط به دعوای جلب ثالث، شرایط اقامه دعوای مذکور ذکر نشده است. ولی دو شرط مرتبط و یا هم منشا وجود دارد. قانون گذار آمریکا برای اقامه این دعاوی سه شرط عمل و یا واقعه حقوقی مشترک، امر مشترک حکمی یا موضوعی و داشتن نفع در موضوع اصلی را برای اقامه این سه دعوا پیش بینی کرده است که این شروط قانون فدرال آمریکا با قانون آیین دادرسی ایران مشابه است. درباره وارد ثالث وضع کمی متفاوت است. وارد ثالث را همواره نمی توان خوانده محسوب کرد که این امر هم در آیین دادرسی مدنی ایران و هم در قانون فدرال آمریکا اثبات شده است.
