بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف
نویسندگان
1 دانشیار حقوق کیفری و جرم شناسی، پردیس قم، دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران.
3 دانشیار حقوق کیفری و جرم شناسی، پردیس قم، دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.22034/ijrj.2023.705656چکیده
یکی از فجیع ترین جنایاتی که برخی از انسان ها علیه هم نوعان خود مرتکب می شوند ترور است که مقاله حاضر با روش کتابخانهای و اسنادی با استفاده از فقه شیعه و حنفیه آن را مورد بحث و بررسی قرار داده و نتیجه این که: در فقه شیعه و احناف احکام محاربه را میتوان در عصر حاضر بر مسئله تروریسم انطباق داد. آیه 33 و 34 سوره مائده، صریحترین آیه قرآن مجید در خصوص مبارزه با محارب (تروریسم) است که فقه شیعه با استفاده از این آیه، آن را حرام و جهاد در مقابل آن را واجب دانسته است. که این نظریه منطبق با نظریه فقه احناف است. بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه احناف بیانگر آن است که اقدام های تروریستی، رفتار سرزنشآمیز و مجرمانه است؛ چرا که آنچه در جهاد، برجسته است، جنگ رویارو و پاسداشتن مقررات مرتبط با آن است نه کشتن افراد بیگناه یا از میان بردن داراییها، به طور غافلگیرانه. با این حال، در فقه عنوان روشنی برای دربرگرفتن اقدام تروریستی نیست؛ هرچند این عنوان بر پایه گونه و پیآمد رفتار، بیشتر با محاربه و بغی، همسان دانسته میشود.
