وضعیت رفاهی خانوارهای شهری و روستایی استانهای کشور طی برنامه دوم و سوم توسعه
نویسندگان
1 ندارد
2 ندارد
3 مسئول مکاتبات
doi
چکیده
این مقاله تلاش می کند تا با استفاده از اطلاعات هزینه خانوار شهری و روستایی طی برنامه های دوم و سوم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی، وضعیت رفاهی را در استان های کشور ایران مورد بررسی قرار دهد. این بررسی، بر پایه شاخصهای رفاهی تعریف شده در اقتصاد انجام و با توجه به تنوع وگستردگی شاخصهای موجود به منظور بررسی وضعیت رفاهی، تلاش گردیده است که ازمناسب ترین شاخص های موجود، یعنی شاخص رفاهی سن استفاده شود. نتایج تحقیق نشان میدهد که وضعیت رفاهی هر یک از استانها طی سالهای مورد بررسی، 85-1376، با یکدیگر متفاوت بوده و بطور مثال استانهایی مانند تهران، اصفهان از شرایط رفاهی مناسبی نسبت به سایر استانها برخوردارند و از طرفی استانهایی نظیر سیستان و بلوچستان، لرستان و چهارمحال و بختیاری نسبت به سایر استانها در وضعیت نامناسب رفاهی قرار دارند. از طرفی دیگر، نتایج حاکی از آن است که به طورکلی مناطق شهری نسبت به روستایی از وضعیت رفاهی به مراتب بهتری برخوردار می باشند.
