تدوین برنامه توانمندسازی والدین نظامی دارای فرزندخوانده و اثربخشی آن بر رابطه والد- فرزندی و چالش‌های والدگری

نویسندگان

1 دانشگاه فرهنگیان

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر طراحی برنامه خانواده­محور توانمندسازی والدین نظامی دارای فرزندخوانده و اثربخشی آن بر رابطه والد- فرزندی و چالش­های والدگری بود. پژوهش حاضر از نوع آمیخته (کمی-کیفی) بود. جامعه پژوهش حاضر در بخش کیفی شامل کلیه منابع معتبر مرتبط با موضوع و در بخش کمی شامل والدین دارای فرزندخوانده شهر تهران در سال 1404 بود. برای نمونه‌گیری در ابتدا تعداد 12 نفر از خبرگان دانشگاهی و حوزوی و والدین دارای فرزندخوانده مورد مصاحبه نیمه‌ساختاریافته قرار گرفته‌اند. مبنای تعداد نمونه حصول اشباع نظری بود. سپس تعداد 30 والد به شیوه نمونه‌گیری در دسترس به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. پس از آن شرکت­کنندگان قبل و بعد از اجرای مداخله، پرسشنامه‌های رابطه والد- فرزندی و چالش­های والدگری را تکمیل کردند. در نهایت برای تحلیل داده­ها، از روش‌های تحلیل محتوا و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. داده‌های به‌دست آمده از پرسشنامه‌ها به وسیله نرم‌افزار SPSSV19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد پروتکل توانمندسازی والدین نظامی دارای فرزندخوانده از روایی محتوایی و صوری مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد توانمندسازی والدینی بر رابطه والد- فرزندی و چالش­های والدگری اثربخش است و بین دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنی‌داری وجود دارد. نتایج به دست آمده از مطالعه حاضر می­تواند در درک بهتر چالش­های فرزندپروری و ارائه راهکارهای آموزشی به متخصصان خانواده و زوج درمانگران موثر باشد.