تحلیل تطبیقی رویکردهای تصمیم گیری چند معیاره خاکستری در اولویت بندی تأمینکنندگان (فولاد مبارکه اصفهان)
نویسندگان
1 Assistant Professor Industrial Management, Faculty of Management & Accounting, Farabi Compus University of Tehran
2 Assistant Professor Industrial Management, Faculty of Management & Accounting, Farabi Compus University of Tehran
3 Master of Industrial Management, Faculty of Management & Accounting, Farabi Compus University of Tehran
doi
چکیده
زنجیره تأمین اخیراً نظر بسیاری از محققین را به خود جلب کرده است. هدف این مقاله، شناسایی تأمینکنندگانی است که بیشترین توان بالقوه را در برآورده ساختن نیازهای شرکت با صرف هزینه معقولانه، داشته باشند و همچنین کاهش ریسک و حداکثر کردن ارزش کلی برای خریداران است. ازآنجاییکه تأمینکنندگان ازلحاظ نقاط قوت و ضعف و شرایط عمومی محصولاتشان متفاوت هستند، نیازمند ارزیابی دقیق بهوسیله خریداران میباشند. جهت انجام این فعالیتها در شرکتها، مشکلات فراوانی وجود دارد که یکی از آن مشکلات مربوط به تعیین معیارهای مناسب جهت ارزیابی تأمینکننده است. این موضوع به این دلیل است که غالباً نیازها در قالب مفاهیم کیفی اظهار میشوند درحالیکه باید بهصورت کمی مورد ارزیابی قرار گیرند. علاوه بر این، ازنظر تصمیمگیرنده، معیارها نسبت به یکدیگر از اهمیت و اولویت متفاوتی برخوردار میباشند و این موضوع یکی از دلایل اصلی است که نگارندگان را بر آن داشت که به دنبال ارائه الگویی باشند تا بهوسیله آن بتوان انتخاب تأمینکننده را بر اساس معیارهای مناسب و با تأکید بر میزان اهمیت هر یک از آنها در فرآیند تصمیمگیری انجام داد. بدین منظور ابتدا بامطالعه ادبیات موضوع، معیارهای مؤثر در انتخاب تأمینکنندگان شناسایی شدند، سپس با استفاده از پرسشنامهای که توسط گروهی از کارشناسان تکمیل شد به غربالگری شاخصها پرداخته شد. دادههای کمی و کیفی شاخصهای انتخابشده جمعآوری شدند و توسط روش AHP درجه اهمیت معیارهای مؤثر در انتخاب تأمینکنندگان مشخص شد و درنهایت تأمینکنندگان شرکت با روش کوپراس خاکستری رتبهبندی شدند. مهم ترین معیار جهت ارزیابی تأمینکنندگان دارایی و زیرساخت (275/0) و تأمینکننده بهران بهعنوان بهترین تأمینکننده شناسایی شد.
