بکارگیری سیستمهای تحلیلگر فازی در شناسایی مولفههای پایدار معماری بومی ایرانی-اسلامی
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 گروه مهندسی برق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
چکیده
تحقیق حاضر قصد دارد تا به مطالعه میزان اثربخشی بهرهگیری از سیستمهای تحلیل فازی بر بهبود دقت نتایج فرآیند طراحی، مدلسازی و آموزش مولفههای پایدار معماری بومی ایرانی-اسلامی بپردازد. بادرنظرگیری این هدف، این پژوهش در دو فاز اصلی شناخت (مدلسازی) و آموزش طراحی شده است. با توجه به ماهیت کیفی دادههای حاصل از فاز اول پژوهش، بهرهگیری از روش منطق فازی، ضمن ایجاد انعطافپذیری در مدل، دادههایی نظیر دانش، تجربه و قضاوت انسانی را در مدل نهایی وارد نموده و پاسخهایی کاملا کاربردی در قالب الگوها و نتایج کمی ارائه میدهد، دستاوردی که عدم قطعیت بیشتری را در فرآیند مدلسازی پوشش میدهد. با درنظرگیری هدف اصلی پژوهش و در فاز نخست، 28 عامل در طراحی و تبیین مدل نهایی معماری بومی شناسایی شدند. در گام دوم، به منظور صحتسنجی دادههای گردآوری شده از پرسشنامه با هدف بهبود میزان دقت نتایج در زمینه اثربخشی رویکرد پژوهش در افزایش آگاهی دانشآموزان از مولفههای معماری بومی، تحقیق حاضر از دو سیستم فازی "تحلیل اعتبار" و "تحلیل ویژگیهای فردی" بهره برده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بکارگیری دو تکنیک فازی تحليل اعتبار و تحلیل ویژگیهای فردی، در بهبود دقت نتایج پژوهش و مدلسازی نهایی مولفههای پایدار معماری بومی ایرانی– اسلامی موثر بوده است.