تطبیق مدیریت سود با تغریر و تدلیس در فقه امامیّه
نویسندگان
1 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
2 کارشناس ارشد حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
3 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
چکیده
گزارشهای مالی منابع مهم اطلاعاتی برای تصمیمگیریهای اقتصادی همچون معاملات تجاری به شمار میرود و مدیریت از طریق دستکاری سود، به ارائه اطلاعات غلط و یا گمراهکننده برای تصمیمگیرندگان دست میزند. از طرفی تدلیس موجب اظهار خلاف واقع در معاملات شده و مشتری از حقیقت موضوع معامله مطلع نمیشود. همچنین تغریر ناشی از در معرض خطر قرار گرفتن هر دو یا یک نفر از طرفین معامله است که میتواند بطلان معامله را به دنبال داشته باشد. این امر از یک طرف منجر به عدم کسب رزق حلال میشود و از طرف دیگر، اجرای احکام اسلامی که یکی از اهداف حکومت اسلامی را با مشکل مواجه میکند. پژوهش حاضر به روش کتابخانهای و با استفاده از مقالات و منابع حسابداری و فقهی به دنبال پاسخ برای این پرسش است که، آیا مدیریت سود میتواند مصداقی از تدلیس و یا تغریر در معاملات باشد؟ از دیدگاه فقهی، اگر شخص پیش از معامله و از روی آگاهی، عیب موجود در مبیع را انکار نماید یا صفت کمالی که مبیع فاقد آن است، برای مبیع بیان نماید، تدلیس محقق شده است، از طرفی، گروه مدیریت پیش از انعقاد قرارداد و از روی علم، سود یا زیان واحد تجاری را دستکاری مینماید، از این رو مدیریت سود میتواند مصداقی از تدلیس باشد و گروه مدیریت با دستکاری سود مرتکب فعل حرام شده باشد، علاوه بر این، طرف دیگر قرارداد، مختار است که معامله را فسخ یا امضاء نماید، بدون آنکه حق گرفتن ارش داشته باشد. همچنین دستکاری و مدیریت سود سبب ایجاد صفات کمالیه که شرکت فاقد آن است، می شود یا نقص در سودآوری را کتمان میکند، میتواند مصداقی از تغریر در معامله باشد و فساد و بطلان معامله را به دنبال داشته باشد، زیرا هر دو طرف معامله یا یک طرف معامله ممکن است در معرض خطر غیرمتعارف قرار گیرند. البته اگر طرفین آگاه به تغریر باشند، معامله باطل نخواهد بود.