بهینهسازی متغیرهای فرایندی در واحدهای پیش تصفیه پساب خروجی صنایع پتروشیمی
نویسندگان
1 استاد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران
4 استاد مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
تصفیه پسابهای خروجی از واحد آب شیرین کن که دارای نمک بالا هستند، افزونبر آنکه از آسیبهای محیط زیستی چون شوک نمکی و گرمایی آبزیان جلوگیری میکند، قابلیت تولید نمک و آب را بهعنوان دو فراورده مفید ایجاد میکند. در این مقاله، متغیرهای فرایندی یک واحد پیش تصفیه پساب خروجی از واحد آب شیرین یک پتروشیمی، به صورت نظری و عملی در مقیاس پایلوت مورد بررسی قرار گرفته و مقدارهای بهینه آنها ارایه شده است. طی فرایند پیش تصفیه پیشنهادی، عناصر سختی زا حذف میشوند و پساب برای جداسازی نمک و آب، قابل بهره برداری است. نوع و مقدار بهینه ترکیبهای لختهساز، سرعت اختلاط بهینه در واکنشگاه پیش تصفیه و نسبت بهینه مواد سختی زا به مواد لخته کننده در این پژوهش بررسی شده است. همچنین مقدار سختی کل و رسانایی الکتریکی پساب بهعنوان معیاری از چگونگی عملکرد لخته سازها گزارش شدهاند. سه ترکیب تجاری ارزان قیمت با خاصیت انعقادی و لخته سازی بررسی شده است. نتیجههای آزمایشگاهی نشان میدهند که آهن سولفات بهعنوان لخته کننده جهت حذف سختی کل، در مقایسه با آهن کلرید و آلومینیم سولفات (آلوم) مناسبتر است که در این حال میزان حذف سختی کل به تقریب برابر99% خواهد شد و سرعت اختلاط در واکنشگاه پیش تصفیه اول با توجه به نتیجههای بهدست آمده برابر 70 دور بر دقیقه است. همچنین نسبت حجمی 4 برای میزان سود به لخته کننده و نسبت حجمی 3 برای میزان سودا به لخته کننده بهترین نتیجه را نشان میدهد.
