آماده‌سازی و شناسایی نانوکامپوزیت‌های پلی اورتان مغناطیسی پایه آبی مزدوج شده با انسولین به منظور افزایش پایداری زیستی این دارو

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای شیمی آلی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

2 دانشیار شیمی آلی، گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

3 کارشناس ارشد شیمی آلی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

4 دانشیار شیمی دارویی، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

doi
چکیده

در این پژوهش به منظور افزایش پایداری داروی انسولین، این پلیمر زیستی باالاستومر پلی اورتانی مغناطیسی ‌مزدوج شد. برای سنتز نانوکامپوزیت پلی اورتان مغناطیسی پایه آبی از نانوذرات آهن اکسید استفاده شد و به منظورجلوگیری از تجمع و هم‌چنین افزایش نیمه عمرماندگاری نانوذرات در بدن، ابتدا با ترکیب دای پدال سیلان که از ترکیب آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان و 3-گلیسیدوکسی پروپیل تری متوکسی سیلان به‌دست آمده بود، اصلاح شدند. سپس برای افزایش زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری ترکیب به‌دست آمده، طی فرایند پلیمریزاسیون درجا با پلی اورتان پایه آبی، نانوکامپوزیت‌های پلی اورتانی مغناطیسی تهیه شدند که گروه‌هایNCOــ پیش پلیمر ترکیب یاد‌شده باهورمون انسولین،که پلیمری با توالی پپتیدی ویژه و گروه‌هایNH2ــ در دسترس است، پیوند اوره ‌تشکیل می‌دهد. سنتز موفقیت آمیز این ترکیبات با طیف سنجی فروسرخ، رزونانس مغناطیس هسته ای، تجزیه وزن سنج گرمایی، میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری تایید شد.