رابطه فساد و سرمایه انسانی در کشورهای منتخب عضو کنفرانس اسلامی با سطح توسعه انسانی متوسط و ضعیف
نویسندگان
1 دانش آموخته دوره دکتری رشته اقتصاد، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار اقتصاد، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.( نویسنده مسئول).
3 استادگروه اقتصاد، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشیارگروه اقتصاد واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
سرمایه انسانی یکی از مهمترین عواملی است که میتواند باعث افزایش تولید و رشد اقتصادی کشورها میگردد. در چهل سال اخیر، این نظریه اشاعه یافته است که هزینههای آموزش را باید نوعی سرمایهگذاری به حساب آورد. امروزه آشنایی با این واقعیت که آموزش و بهداشت باعث فعال شدن نیروی انسانی گردیده و اعتقاد به این که کمبود نیروی کار ماهر و متخصص یکی از موانع رشد و توسعه اقتصادی کشورهای در حال توسعه است، آن قدر مهم بوده که موجب پژوهشهای گسترده در این زمینه شده است. با این وجود فساد یکی از عوامل مهمیاست که میتواند شرایط رشد و توسعه اقتصادی کشورها را با مشکل مواجه کرده و ساختار اقتصادی جامعه را بر هم زند. فساد مانع بزرگی در مسیر توسعه انسانی و اقتصادی محسوب میشود و تأثیر بسیار منفی بر جوامع فقیر دارد. با توجه به اهمیت این موضوع، این مطالعه میکوشد تا رابطه فساد و سرمایه انسانی را با رویکرد خودرگرسیون برداری پانل (p-var) در بازهی زمانی 2012 تا 2018 در 33 کشور منتخب عضو کنفرانس اسلامیبا سطح توسعه انسانی متوسط و ضعیف بررسی کند. نتایج بدست آمده از بررسی بیان میکند که بیشترین تاثیرپذیری فساد مربوط به شوک فساد میباشد و کمترین تاثیرپذیری مربوط به شوک آموزش است.