بررسی میزان انتشار گازهای گلخانه ای در روش های مختلف تولید برنج در شمال ایران

نویسندگان
doi
چکیده

علیرضا توکلی پلرم[1] برنج یکی از مهمترین گیاهان زراعی است که انرژی مصرفی برای تولید هر تن محصول در آن بالا می باشد. پژوهش حاضر جهت بررسی میزان انتشار گازهای گلخان ه ای حاصل از عملیات زراعی مختلف مصرف کننده انرژی در دو سامانه سنتی و مکانیزه برنج در استان گیلان طراحی و اجرا شد. بدین منظور با استفاده از پرسش نامه و مصاحبه حضوری با 40 کشاورز در چهار منطقه مختلف در استان گیلان اقدام به جمع آوری داده های مورد نیاز ماشین ها و نهاده های مصرفی شامل بذر، کود، سوخت و سموم در دو سامانه سنتی و مکانیزه تولید برنج در استان گیلان گردید. بر مبنای معادل انرژی هر یک از نهاده های مصرفی، میزان کل انرژی های ورودی و خروجی محاسبه گردید و سپس بر اساس میزان انرژی مصرفی کل در هریک از عملیات زراعی، میزان کل گاز های گلخانه ای ناشی از آن ها، از حاصل ضرب میزان انرژی مصرفی و ضرایب تولید هر گاز به صورت معادل CO2 محاسبه شدند. نتایج بررسی نشان داد بین انرژی های ورودی و خروجی در دو سامانه کشت سنتی و مکانیزه و پتانسیل گرمایش جهانی ناشی از آنها ارتباط مستقیمی وجود دارد. به طوری که در سامانه مکانیزه با مصرف انرژی ورودی بیشتر و انرژی خروجی کمتر، پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) تقریباً دو برابر سامانه سنتی بود. مقدار کل پتانسیل گرمایش جهانی در سامانه مکانیزه 49/1287 و در سامانه سنتی 9/706 کیلوگرم معادل CO2 در هکتار بود. همچنین در سامانه مکانیزه، مقدار پتانسیل گرمایش جهانی حاصل از ساخت ماشین ها، کاربرد نیتروژن و مصرف سوخت برای عملیات ماشین ها به ترتیب بیشترین مقدار کیلوگرم معادل CO2 در هکتار را به خود اختصاص دادند. [1] - دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بیوسیستم، واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران * نویسنده مسؤول: ar.tavakoli1383@gmail.com