بررسی نانوکمپلکس آلبومین سرم گاوی-کورکومین به روش طیفسنجی فلوئورتابی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم و صنایع غذایی، پژوهشکده علوم و صنایع غذایی، مشهد، ایران
2 دانشیار شیمی آلی، گروه شیمی، پژوهشکده علوم و صنایع غذایی، مشهد، ایران
3 دانشیار علوم دارویی، مرکز تحقیقات نانوفناوری و گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین عملکردهای زیستی آلبومین، توانایی پیوند با ترکیبات زیستفعال طبیعی و سنتزی است. لذا آلبومین بهعنوان حامل، برای پیوند با موادی مانند ترکیبات گیاهی با ویژگیهای درمانی و دارویی گزینه مناسبی به نظر میرسد. از سوی دیگر پیشرفتهای اخیر در زمینه علم نانو و انتقال غذا داروها، مستلزم پژوهشهای گسترده در زمینه تهیه و بررسی ساختار نانوکمپلکس مواد زیست فعال است. در این مطالعه، برهمکنش آلبومین گاوی با کورکومین بهعنوان یک پلی فنل با خواص دارویی متعدد، به روش آزمون طیفسنجی فلوئورتابی حالت پایدار، در pH فیزیولوژیکی، بررسی شده است. در بررسی خاموشی فلوئورتابی دو جزء فلوروفور در آلبومین، ثابتپیوندی و تعداد مکانهای پیوند با کورکومین محاسبه شد. ثابت استرن- ولمر (KSV) و ثابت نرخ فرونشانندگی کورکومین (kq)، به ترتیب M-1 105× 2/88 و M-1 S-1 1014 × 0/58 به دست آمد. ثابت پیوند (Ka)، بر اساس معادله بنسی-هیلدربرند محاسبه و مقدار آن M-1 105 × 2 بود. نسبت استوکیومتری پیوند 1/1 و مقدار °ΔG در تشکیل کمپلکس کورکومین-آلبومین معادل 30/24- kJ mol-1بود که معرف یک واکنش خود به خودی و گرمازاست. بررسی پتانسیل زتای سوسپانسون حاوی ذرات کمپلکس شده آلبومین- کورکومین، پایداری کمپلکس ایجاد شده را تأیید کرد. تشکیل کمپلکس به روش میکروسکوپ الکترونی موردبررسی قرار گرفت.