فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

وجود مازاد وجه نقد در شرکت موجب راکد ماندن منابع می‌شود و کسری وجه نقد باعث از دست رفتن فرصت‌های سرمایه‌گذاری می‌گردد. به همین دلیل، شرکت‌ها عموماً سعی می‌کنند سطح بهینه‌ای از وجه نقد را نگهداری کنند. افزون بر آن، شرکت‌ها تلاش می‌کنند هرگونه انحراف نگهداشت وجه نقد از سطح بهینۀ آن را به سرعت، تصحیح کنند. سطح نگهداشت وجه نقد و نیز سرعت تصحیح شکاف بین نسبت نگهداشت وجه نقد واقعی و نسبت بهینه، تابع عوامل مختلفی است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر راهبردهای تجاری (تدافعی و آینده‌نگر) شرکت بر سطح نگهداشت وجه نقد و سرعت تعدیل آن است. در این راستا، از داده‌های 120 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازۀ زمانی 1399-1392 (960 سال ـ شرکت) استفاده شده است. جهت برازش مدل‌های ایستا از برآوردگر حداقل مربعات معمولی و جهت تخمین مدل‌های پویا از رویکرد گشتاورهای تعمیم‌یافتۀ سیستمی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد شرکت‌هایی که از راهبرد تجاری آینده‌نگر بهره‌مند هستند، در مقایسه با شرکت‌هایی با راهبرد تدافعی، نسبت نگهداشت وجه نقد کوچک‌تری دارند و فاصلۀ بین نسبت نگهداشت وجه نقد واقعی و نسبت بهینه را با سرعت بیشتری تصحیح می‌کنند. نتایج آزمون‌های تکمیلی که یافته‌های اصلی پژوهش را تأیید می‌کنند با پیش‌بینی‌های مطرح در نظریۀ توازن، سازگاری دارند.