تدوین مدیریت راهبردی به منظور کاهش گازهای گلخانه ای ناشی از مصرف انرژی با استفاده از روش Leap در شهرک های صنعتی(مطالعه موردی شهرک صنعتی لیا)

نویسندگان
doi
چکیده

محمد سعید محمدی [1] - علیرضا وفایی نژاد [2] * - علی محمدی [3] گرمایش جهانی ناشی از گازهای گلخانه ای به عنوان یک مشکل جهانی شناخته شده است. از میان تمامی گازهای گلخانه‌ای دی‌اکسیدکربن مهمترین گاز گلخانه‌ای به شمار می‌آید و تقریبا نیمی از تاثیرات گازهای گلخانه‌ای مربوط به وجود این گاز می‌باشد. صنایع مصرف کننده سوخت های فسیلی از مهمترین صنایع منتشر کننده گازهای گلخانه‌ای به ویژه دی‌اکسیدکربن می‌باشد. در این مطالعه تاثیر اعمال سیاست‌های مختلف به منظور کاهش دی اکسیدکربن و صرفه‌جوئی انرژی در صنایع ایران توسط مدل برنامه‌ریزی انرژی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. در راستای این هدف، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در یک سناریوی پایه که منطبق بر ادامه روند موجود (BAU) در صنایع کنونی و همچنین تعیین تقاضای فعلی و آینده صنایع ایران در طی سال‌های 2019 الی 2035 مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین تولیدات فعلی و آینده در صنایع کشور و بررسی مصرف انرژی و انتشار دی‌اکسیدکربن در صنایع کشور توسط مدل LEAP در سناریوی پایه تعیین گردید. سپس چهار سناریوی جایگزین فناوری‌های صرفه‌جوئی انرژی و کاهش انتشار دی‌اکسیدکربن شامل توسعه صنایع و ظرفیت سازی، افزایش احتمالی قیمت سوخت و برق، اجرای استانداردهای مصرف سوخت، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده بیانگر آن است که میزان انتشار کل دی اکسیدکربن معادل صنعت از 61 میلیون تن درسناریوی پایه، به 53 میلیون تن در سناریوی کاهش انتشار در سال 2035 می‌رسد. [1]- دانشجوی دکتری، گروه مدیریت محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران [2]- گروه مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران [3] - گروه مدیریت محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران * نویسنده مسؤول: a_vafaei@sbu.ac.ir