بررسی روند تغییر کاربری اراضی کشاورزی و تأثیر آن بر مؤلفههای توسعه پایدار (مطالعه موردی: حوضه زاینده رود استان اصفهان)
نویسندگان
1 دانشجو دکتری توسعه کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی دانشگاه اصفهان، ایران
3 دانشیار و عضو گروه پژوَهشی تحقیقات توسعة اقتصادی و اجتماعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
یکی از مشکلات جدی کشاورزی ایران در حال حاضر تغییر کاربری اراضی کشاورزی است. مشکلی که پس از مشکل کمآبی، دومین مشکل اساسی کشاورزی ایران محسوب می شود. تغییر کاربری اراضی نمونه ای مهم از تأثیرگذاری انسان بر محیط زیست است که باعث پدید آمدن تغییرات ساختاری در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فیزیکی می گردد. به همین منظور تحقیق حاضر باهدف مطالعه و بررسی روندتغییر کاربری اراضی کشاورزی و تأثیرآن بر مؤلفههای توسعه پایدارصورت گرفت.در این مطالعه حوضه زاینده رود استان اصفهان بهعنوان منطقه موردمطالعه انتخاب شد. در پژوهش حاضر منطبق بر ماهیت پژوهش از روششناسی کمی-کیفی استفاده شد که بر اساس نتایج به دست آمده میزان و سرعت روند تغییر کاربری اراضی کشاورزی در منطقه موردمطالعه بشدت رو به افزایش بودبهگونهای که وسعت اراضی سکونتگاهی در طول زمان موردمطالعه از 14 هزار هکتار به حدود 39هزار هکتار افزایش پیداکرده است و اثرات آن بر مؤلفههای توسعه پایدار در چهار بخش زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و کشاورزی قابلتقسیم است.
