مقایسه اثربخشی زوج¬ درمانی هیجان مدار و زوج¬ درمانی شناختی-رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی زوجین
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
2 دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
3 دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.82322/jwsf.2025.304-1838چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی شناختی-رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی زوجین بود. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری ۲ ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۰ بودند. در مرحله اول با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد ۴۵ نفر زوج انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در ۳ گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ زوج) جایگزین شدند. سپس مادران گروه آزمایش اول تحت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقهای زوجدرمانی هیجانمدار و گروه آزمایش دوم تحت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقهای زوجدرمانی شناختی-رفتاری قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی نسخه کوتاه (۲۰۰۴) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. برای تحلیل دادههای بهدستآمده از تحلیل واریانس آمیخته با نرمافزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد هر دو زوجدرمانی مذکور اثربخشی معناداری بر افزایش کیفیت زندگی داشته است (P < 0/05) نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که زوجدرمانی هیجانمدار اثربخشی بیشتری نسبت به زوجدرمانی شناختی-رفتاری دارد (P < 0/05). نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی شناختی-رفتاری میتوانند به عنوان شیوههای زوجدرمانی برای افزایش کیفیت زندگی زوجین در مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی به کار برده شوند.
