ارائه مدل(ساختاری) بهزیستی سازمانی مبتنی بر سلامت سازمانی با نقش میانجی تاب¬آوری در بین کارکنان زن سازمان بهزیستی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مازندران
2 دانشگاه علوم پزشکی کاشان
3
doi
10.82322/jwsf.2026.1205221چکیده
مقدمه : مقاله حاضر با هدف ارائه مدل (ساختاری) بهزیستی سازمانی مبتنی بر سلامت سازمانی با نقش میانجی تابآوری در بین کارکنان زن سازمان بهزیستی انجام پذیرفت. روش : جامعه آماری شامل کارکنان زن سازمان بهزیستی شمالغرب کشور در سال ۱۴۰۲ بود که ۳۲۷ نفر به عنوان نمونه آماری براساس فرمول کوکران به صورت تصادفی خوشهای انتخاب گردید. روش تحقیق همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. نحوه گردآوری اطلاعات به صورت پیمایشی بود. جهت سنجش روایی ابزار از اعتبار محتوایی و جهت سنجش پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که مورد تایید واقع شدند. جهت آزمون فرضیهها از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و چندگانه و جهت ارائه مدل از تحلیل مسیر و مدلیابی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SPSS25 و AMOS24 بهره گرفته شد. یافتهها : یافتهها نشان داد: سلامت سازمانی بر بهزیستی سازمانی کارکنان زن تأثیر معنیداری دارد. تابآوری سازمانی بر بهزیستی سازمانی کارکنان زن تأثیر معنیداری دارد. سلامت سازمانی بر تابآوری سازمانی کارکنان زن تاثیر معنیداری دارد. سلامت سازمانی با نقش میانجی تابآوری بر بهزیستی سازمانی کارکنان زن سازمان بهزیستی تاثیر معنیداری داشته و به میزان ۴۱% قابلیت تبیینکنندگی دارد. نتیجهگیری : سلامت سازمانی و تابآوری، هم بهتنهایی و هم بهصورت ترکیبی، بهزیستی کارکنان زن را افزایش میدهند. برای بهبود آن، انتصاب مدیران زن متخصص، تقویت اعتماد، آموزش مقابله با بحران و ارزیابی مستمر پیشنهاد میشود. تعمیم نتایج به مردان و سایر سازمانها نیازمند احتیاط است.
