مقایسه اثربخشی درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر اعتماد بین فردی، بخشش بین فردی و صمیمیت زنان آسیب دیده از ترومای پیمان شکنی همسر
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه خاتم
doi
10.82322/jwsf.2025.1105991چکیده
مقدمه : هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر اعتماد بینفردی، بخشش بینفردی و صمیمیت زنان آسیبدیده از ترومای پیمانشکنی همسر بود . روش : این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون _ پسآزمون و گروه گواه و پیگیری ۲ ماهه بود. جامعه آماری زنان آسیبدیده از پیمانشکنی همسر مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بودند، ۴۲ نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند (هر گروه ۱۴ نفر). دو گروه درمانی هر یک به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای، درمان پردازش شناختی (رسیک، مونسون، چارد، ۲۰۱۶) و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی (مککی و وست، ۲۰۱۶) را دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت ننمود. ابزار پژوهش پرسشنامههای اعتماد بینفردی (رمپل و هولمز، ۱۹۸۶) و بخشش بینفردی (احتشامزاده و همکاران، ۱۳۸۹) و صمیمیت (واکر و تامپسون، ۱۹۸۳) بود. دادههای پژوهش با روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام گرفت . یافتهها : نتایج نشان داد در هر دو روش درمان در بهبود متغیرهای اعتماد در روابط بینفردی، بخشش بینفردی و صمیمیت در زنان آسیبدیده از پیمانشکنی همسر با گروه گواه تفاوت معنادار وجود دارد (p <0.01) و در مقایسه دو روش درمان، مداخله درمان پردازششناختی اثربخشتر از درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی در متغیرهای پژوهش بود . نتیجهگیری : یافتههای این پژوهش نشان داد میتوان از درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی در کاهش مشکلات زنان آسیبدیده از ترومای پیمانشکنی همسر استفاده نمود .
