ارزیابی آثارتجاری عضویت ایران در پیمان شانگهای و تحلیل تاثیرآن برتابآوری اقتصادی ؛ رهیافتی از مدل جاذبه
نویسندگان
1 تامین اجتماعی
2 اقتصاد
doi
چکیده
در دهههای اخیر یکی از تحولات ساختاری مهم در اقتصاد بینالملل، ایجاد یکپارچگی اقتصادی و ترتیبات تجاری منطقهای بهمنظور افزایش حجم تجارت خارجی،تقویت امنیت اقتصادی، رفاه و رشد پایدار است. در این راستا، سازمان همکاری شانگهای به لحاظ حضور قدرتهای اقتصادی نوظهور نظیر چین، روسیه و هند از جایگاه ارزندهای در اقتصاد جهانی برخوردار میباشد. در این تحقیق، آثار تجاری عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای در چارچوب مدل جاذبه و با روش حداکثر درست نمایی توزیع پوآسون طی دوره زمانی 2022-2005 مورد ارزیابی قرار گرفته است. بر اساس نتایج تولید ناخالص ایران و شرکای تجاری، جمعیت ایران و کشورهای عضو، نرخ ارز حقیقی دوجانبه اثر مثبت و معنیدار بر تجارت دوجانبه داشتهاند. در مقابل، درجه آزادی اعضای کشورهای شانگهای، تعرفه، هزینه معاملاتی و فاصله جغرافیایی تأثیر منفی و معنیداری بر تجارت دوجانبه داشته است. این یافتهها مؤید آن است که تعمیق روابط اقتصادی با اعضای شانگهای، ضمن ارتقای مبادلات، از طریق تنوعبخشی به شرکای راهبردی، نقشی کلیدی در تقویت تابآوری ملی در برابر تحریمها و تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا مینماید.
