مکان یابی بهینه استقرار آمبولانس ها در شبکه جاده ای استان آذربایجان شرقی با رویکرد ترکیبی شبیه سازی عامل بنیان و الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 PhD Candidate in Industrial Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Faculty of Basic Sciences, Islamic Azad University, Firuzkuh Branch, Tehran, Iran.
3 Professor of Industrial Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
4 Department of Industrial Management, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
doi
10.30495/imj.2021.686493چکیده
میزان و نوع تخصیص منابع و اتخاذ استراتژیهای لازم برای تأمین مؤثر اقدامات اورژانسی با توجه به نقش حیاتی این مراکز در سیستم سلامت، و میزان توانایی این مراکز در پاسخ مؤثر به تماسهای اورژانسی یک عنصر مهم در تأمین و بازیابی سلامت بیماران محسوب میشود. بهینهترین موقعیت مکانی اورژانسها با توجه به کنش متقابل بین عوامل، محدودیتهای محیطی و ویژگیهای رفتاری متفاوت عوامل مختلف مفروض در مسئله را بیابیم. از لحاظ هدف کاربردی و توصیفی با رویکرد مدلسازی تبیینی که در ارائه مدل از نظرسنجی خبرگان استفاده و در اجرای مدل که مبتنی بر کاربست الگوریتم متاهیورستیکال (از نوع ژنتیک) میباشد، دادههای عینی و ذهنی ترکیب گردیده متغیرهای عامل و محیطی طی رویکرد ترکیبی شبیهسازی عامل بنیان و الگوریتم متاهیورستیک مدلیزه شدهاند. زمان اولیه برای پیمایش یک ساختار اولیه برای ۴۰ نقطه حادثهخیز و ۵ ایستگاه برابر با 7860 بوده که پس از بهینهسازی به روش ژنتیک و تولید لیست جدید و نیز جهش آمبولانسها از یک ایستگاه به ایستگاه دیگر نتایج به عددی بین 2700 الی 4000 رسید. استفاده از این نوع بهینهسازی میتواند بهسرعت فعالیتها و کاهش هزینهها کمک شایانی نماید. با توجه به یکسان نبودن ترافیک نقاط، زمان رسیدن آمبولانس به نقاط حادثهخیز برابر نخواهد بود لذا با تغییر نقاط استقرار، بنا بر شرایط با جلو یا عقب رفتن و اختصاصی نمودن خصوصیات آمبولانسها و نقاط حادثهخیز و ترکیب لیست نقاط میتوان زمان پیمایش کل نقاط حادثهخیز را کاهش داد.
