مدیریت جریان ترافیک هوایی پروازهای ورودی با رویکردMOGWO و NSGAII (مطالعه موردی: فرودگاه بین المللی مشهد)

نویسندگان
manezhe Teimoori ID 1
Houshang Taghi Zadeh ID 2
Jafar pourmahmoud ID 3
Morteza Honarmand Azimi ID 4

1 Ph.D. candidate, department of management, Tabriz branch, Islamic Azad University

2 Associate Professor,, Department of Management, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran

3 Shahid Madani University of Azerbaijan, Department of Applied Mathematics, Tabriz, Iran

4 Department of Management, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran

doi
10.30495/imj.2022.688698
چکیده

زودتر یا دیرتر از زمان مشخص شده هزینه ای را برای هر پرواز به همراه دارد و تکنیک‌های موجود، فاکتورهای زمانی را اندازه گیری نمی-کنند در نتیجه هزینه جریمه تاخیر بسیار بالا و این در حالی است که تکنیک‌های فراوانی در جهت کاهش این جریمه وجود دارد بدین منظور در این مقاله مسئله ALP بررسی و سپس به کمک یک تابع بهینه‌سازی مدلی جهت افزایش کارایی ارائه شده است به طور کلی مشکل توالی وظایف تعیین ترتیب اجرای آنها روی ماشین‌ها به منظور کاهش (یا افزایش) معیار مورد نظر می‌باشد در مسئله‌ی بهینه‌سازی تعیین ترتیب عملیات ورود، هم در مقررات و هم در نشریات علمی مورد توجه است. در مراحل اولیه توالی ترافیک هوایی از مدیریت ورودی ها و ناوبری مبتنی بر ویژگی به منظور گسترش افق‌های طراحی استفاده می‌شود و امکان بررسی ترافیک را در هردو حالت بلند شدن و نشستن هواپیما امکان پذیر می‌کند.لذا در این مقاله بر توالی فرود هواپیماها متمرکز و این امر را با بررسی پارامترهایی کاهش هزینه‌های اپرون و پارکینگ، به حداقل رساندن زمان‌های تاخیر و زودرسی و همچنین حداقل کردن هزینه‌های مصرف سوخت انجام می‌دهد. در نهایت این مقاله قصد این است با استفاده از الگوریتم‌های تایید شده و تطبیق آنها با چالش‌های موجود در زمینه زمان‌بندی روشی جهت بهبود کیفیت برنامه‌های زمان‌بندی و کاهش زمان انجام آن بدست آورد در این راستا آزمایش‌های تجربی انجام گرفته روی مجموعه داده‌های فرودگاه بین المللی شهید هاشمی نژاد مشهد انجام گرفت و نشان داد که می‌توان با این روش بهتر به اهداف اصلی زمان‌بندی است

کلیدواژه‌ها
NSGAII, MOGWO, ترافیک هوایی, مدیریت جریان