عوامل فردی بازگشت به اعتیاد، بین معتادان خود معرف شهرستان اندیمشک
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرم شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
3 استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jcld.2023.1983985.1059چکیده
تاریخ دریافت: 1402/01/26 تاریخ بازنگری: 1402/04/11 تاریخ پذیرش: 1402/04/14 میزان بالای بازگشت به اعتیاد در جامعه، انجام تحقیقات سبب شناسی را در جهت شناسایی عوامل زمینه ساز بازگشت به این جرم که یکی از مهمترین آسیب های اجتماعی است، برای طراحی و اجرای برنامههای پیشگیرانه، امری اجتنابناپذیر ساخته است. تحقیق حاضر، با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل فردی بازگشت به اعتیاد، بین معتادان خود معرف، با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته، به صورت انتخاب تصادفی طبقه ای بین 150 نفر از جامعه ی آماری در مراکز ترک اعتیاد شهرستان اندیمشک در سال 1398 انجام گرفته است. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از آمار توصیفی و نرم افزار spss استفاده شده است. نتایج تحقیق، نمایان می دارد که از بین سیزده گویه ی متغیر عوامل فردی، وسوسه به مصرف مجدد مواد مخدر، دارای بیشترین و وسوسه به مصرف مشروبات الکلی، دارای کمترین میزان تأثیر بر بازگشت به اعتیاد است. عوامل فردی مؤثر بر عود اعتیاد نیز شامل مؤلفههای وسوسه به مصرف مجدد مواد مخدر، ضعف در تحمل عوارض ترک، مراجعه به مکانهای قبلی مصرف، ضعف اراده، ورود شوک عاطفی شدید، بروز بیخوابی یا کمخوابی و عدم تکمیل دوره ی سمزدایی و درمان است.