مطالعه برهمکنش DNA تیموس گاوی با کمپلکس رنیم (I)تریکربونیل با لیگاند شیفباز دودندانه با روشهای متفاوت طیفسنجی
نویسندگان
1 استادیار شیمی تجزیه گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم، ایران
2 استادیار شیمی تجزیه گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم، ایران
3 کارشناس ارشد گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، مرکز قم، ایران
4 کارشناس ارشد گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، مرکز قم، ایران
doi
چکیده
توانایی پیوند و برهمکنش کمپلکس رنیم (I) تریکربونیل شامل لیگاند دیایمینی ['N,N_بیس (بنزآلدهید)-1و2–دی ایمینواتان] و با نام اختصاری [Re]، به DNA استخراجشده از تیموس گوساله (CT-DNA) با روشهای طیفنورسنج UV-Vis، طیفسنجی فلورسانس، طیف دورنگنمایی دورانی (CD)، دناتوره شدن گرمایی و ولتامتری چرخهای (CV) بررسی شده است. تجزیه و تحلیل دادههای طیفی هر کدام از این روشها، بهطور مجزا اطلاعاتی در خصوص چگونگی پیوند یادشده میدهد. در مجموع، از جمع دادههای طیفنورسنج UV-Vis، طیف دورنگنمایی دورانی CD و دناتوره شدن گرمایی، نوع و مقدار برهمکنش کمپلکسها با DNA تعیین و تغییرهای ساختار DNA بررسی شد. (Kb) ثابت پیوند کمپلکس با DNA، با استفاده از دادههای طیفنورسنج UV-Vis محاسبه شد. نتایج نشان داد که کمپلکس [Re]، نسبت به سایر کمپلکسهای شیفباز، بهطور نسبی برهمکنش خوبی دارند. در همه آزمایشها، برهمکنش را از طریق جایگیری جزیی و الکتروستاتیک پیشنهاد میکنند. البته برهمکنش از طریق جایگیری غالب است، چون بیشتر آزمایشها این نوع برهمکنش را تأیید کردند.