رابطه‌ی بین حمایت اجتماعی، معنای زندگی و راهبردهای مقابله‌ای با تاب‌آوری زنان بی‌سرپرست شهر ساری

doi
10.30495/jcdepr.2023.709078
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، رابطه‌ی بین حمایت اجتماعی، معنای زندگی و راهبردهای مقابله‌ای با تاب‌آوری زنان بی‌سرپرست شهر ساری بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان بی‌سرپرست مراجعه کننده به اداره بهزیستی شهرستان ساری در طی سال های 1399 تا 1401 بود (638 نفر). حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد 240 نمونه برآورد شد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌های حمایت اجتماعی (زیمت و همکاران، 1998)، معنا در زندگی (استیگر و همکاران، 2006)، راهبردهای مقابله‌ای (اندلر و پارکر، 1990) و تاب‌آوری (کانر و دیویدسون، 2003) بود که نمونه‌های پژوهش به آن پاسخ دادند. داده‌ها توسط نرم افزار آماریSPSS نسخه 26 توسط آزمون همبستگی پیرسونو رگرسیون چندگانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایجنشان داد بین حمایت اجتماعی، معنای زندگی و سبک مقابله‌ای مسأله‌مدار با تاب آوری ارتباط معنادار و مثبت و بین سبک‌مقابله‌ای هیجان‌مدار و سبکمقابله‌ای اجتنابی با تاب آوری رابطه معنادار و معکوس برقرار است (05/0>Sig). همچنین نتایج نشان داد که راهبرد مسأله‌دار 431/0، هیجان‌مدار 324/0-، اجتنابی 313/0-، معنا در زندگی 310/0، و حمایت اجتماعی 260/0،تاب‌آوری را در زنان بی‌سرپرست پیش‌بینی می کند. با توجه به یافته‌های پژوهش، توجه به افزایش حمایت اجتماعی، معنای زندگی و بکارگیری راهبرد مقابله‌ای مسأله‌مدار در افزایش تاب‌آوری زنان بی‌سرپرست حائز اهمیت است.