تجربه زیسته دبیران زن دوره متوسطه اول از آموزش چندفرهنگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران- ایران
2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.30495/jcdepr.2023.709134چکیده
آموزش چندفرهنگی در هدف اول خود به دنبال تربیت افرادی است که نه تنها نسبت به فرهنگ خود قدردان هستند، بلکه برای سایر فرهنگ ها نیز ارزش و احترام قائلند و آنها را باعث قوت و پیشرفت فرهنگ خودشان می دانند. تحقیق حاضر، با هدف بررسی تجربه زیسته دبیران زن در خصوص آموزش چندفرهنگی است. به منظور نیل به این هدف از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی استفاده شده است. جامعة پژوهش شامل تمامی دبیران زن مشغول به تدریس در سال تحصیلی 1400-1399 در شهر اصفهان بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و بر مبنای اشباع داده ها نمونه ها به 12 نفر رسید و با کمک مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته داده ها گردآوری و به شیوه کلایزی با کمک نرم افزار Maxqda18 مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج، حاکی از 6 مؤلفه اصلی محتوای آموزشی، شیوه آموزش، تقویت روابط، تطابق محیطی، ارزشیابی متنوع و پذیرش تنوع فرهنگی است که از 110 کد مفهوم اولیه و دسته بندی مقولات به دست آمده است. ابعاد به دست آمده از تجارب دبیران زن از آموزش چندفرهنگی می تواند به عنوان مدلی در برنامه درسی چندفرهنگی سودمند افتد.