سینتیک تخریب گرمایی نانوچندسازه پلیمتیل متاکریلات/ نقره تهیهشده به روش بسپارش نوری درجا با حد واسط اینفرتر نوری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناس ارشد شیمی پلیمر، دانشکده شیمی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار شیمی پلیمر، دانشکده شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد شیمیفیزیک، دانشکده شیمی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار شیمی پلیمر، دانشکده شیمی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایرا
doi
چکیده
در این پژوهش، تخریب گرمایی نانوچندسازه پلی (متیلمتاکریلات)/ نانوذرههای نقره تهیهشده به روش بسپارش نوری درجا با حد واسط اینفرتر نوری بررسیشده است. شبکههای نانوچندسازه در حضور 5/0 درصد وزنی از نانوذرههای نقره و مقادیر متفاوتی از آلیلمتاکریلات (0، 1، 5 و 10 درصد وزنی) بهعنوان عامل شبکهای کننده تهیه و نانوچندسازههای مربوط از طریق بسپارش رادیکالی آزاد نوری زنده و با استفاده از آغازگرهای دیمتوکسیفنیل استوفنـون (DMPA) و تترااتیـلتیورام دیسولفاید (TED) تهیه شدند. بررسیهای سینتیکی تخریب گرمایی شبکههای نانوچندسازه به دو روش غیرهمدما (روش فلین-وال-اوزاوا و کیسینجر-آکاهیرا-سونوس) نشان داد که نانوذرههای نقره بر تخریب گرمایی پلی (متیلمتاکریلات) اثری دوگانه دارند. بهاینترتیب که، تخریب در حضور نانوذرههای نقره در دماهای کمتری آغاز میشود اما با سرعت آرامتری نسبت به شبکه بسپاری خالص ادامه مییابد. محاسبه انرژی فعالسازی تخریب نشان داد که در مراحل ابتدایی تخریب (بین صفر تا 45 درصد)، انرژی فعالسازی تخریب نانوچندسازه کمتر از بسپار خالص بود. درحالیکه، در مراحل انتهایی (از 45 تا 90 درصد تخریب) انرژی فعالسازی تخریب نمونههای نانو چندسازهای در مقایسه با نمونههای فاقد نانوذرههای نقره مقادیر بالاتری را نشان داد، بهبیاندیگر تخریب بهسختی صورت گرفت. بهعبارتی، نانوذرههای نقره در مراحل ابتدایی واکنش اثر کاتالیستی و در مراحل انتهایی واکنش اثر بازدارندگی بر تخریب دارند.
