بررسی وجوه افتراق مبانی فلسفی تعلیم وتربیت انسان در قران وعهدین با رویکرد بنیان آموزشی وپژوهشی
نویسندگان
1 دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری،ایران
2 دانشجوی دکترای فلسفه تعلیم وتربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
3 عضو هیأت علمی، گروه علوم تربیتی ، واحدنکا، دانشگاه آزاد اسلامی،نکا، ایران.
doi
چکیده
شناخت انسان و ویژگی های او از پیش نیاز های اصلی تعلیم و تربیت است. هر چه شناخت از انسان عمیق تر و دقیق تر باشد، برنامه ریزی برای تعلیم و تربیت او دارای اتقان بیشتری خواهد بود.. در پژوهش حاضر، ضمن بررسی مفهوم شناسی فلسفه تعلیم و تربیت، بررسی مبانی فلسفی تعلیم و تربیت، بررسی کتاب شناسی پژوهش با تاکید بر قرآن کریم،تورات و انجیل، واکاوی به تشریح نکات موضوعی نا همسو در قرآن کریم،تورات و انجیل در حوزه های فلسفه تعلیم و تربیت، مبانی فلسفی تربیت انسان در قرآن و عهدین ( عهد قدیم و عهد جدید) به روش تطبیقی مورد بررسی قرار گرفته است . لازم به ذکر است که نوع پژوهش بر اساس هدف بنیادی است و به لحاظ روش گرد آوری داده ها، مطالعه کتابخانه ای و رجوع به منابع معتبر یعنی شیوه اسنادی و بهره گیری از منابع مکتوب و همچنین آرشیو اسناد و مدارک و همچنین جستجو در شبکه های مجازی و اینترنتی انجام شده است. پژوهش حاضر به لحاظ ماهیت پژوهش، تطبیقی، توصیفی و تحلیلی و یا تحلیل یافته ها می باشد. یافته های این پژوهش نشان داده اند که مبانی تربیت انسان در قرآن و عهدین مبتنی بر معرفت شناسی، هستی شناسی، انسان شناسی می باشد. در بعد دیگر، فلسفه تربیت انسان در قرآن بر اصولی چون: فطرت گرایی، اعتدال گرایی، تربیت عقلایی، تفکر و تدبر، کرامت، کمال جویی، خانواده گرایی و تفاوت های اجتماعی استوار است.