آسیب شناسی سیاست جنایی جمهوری اسلامی ایران در قبال حجاب و عفاف
نویسندگان
1 گروه حقوق، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران
2 گروه حقوق، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران
3 گروه حقوق، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران
doi
10.71654/jcld.2025.1221524چکیده
موضوع حجاب و عفاف به عنوان یک دستور دینی، یکی از مسائل کلیدی در جامعه ما محسوب میشود که با بسیاری از موضوعات دیگر در ارتباط است و ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را شامل میشود. نظام جمهوری اسلامی برای جلوگیری از آسیبهای ناشی از عدم رعایت حجاب و عفاف، اقداماتی متناسب به منظور حفظ، تثبیت و تعمیق این اصول در جامعه انجام داده است، اما این اقدامات با آسیبهای متعددی روبهرو بوده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی، آسیبهای سیاست جنایی جمهوری اسلامی ایران در قبال حجاب و عفاف ارزیابی میکند. با بهرهگیری از دستاوردهای جرمشناسی انتقادی این مقاله نشان داد سیاستهای جنایی تقنیننی، اجرایی، قضایی و مشارکتی جمهوری اسلامی ایران در قبال حجاب و عفاف آسیبهایی از جمله آسیبهای فرهنگی؛ بی انضباطی اجتماعی، گسست فرهنگی و آسیبهای اجتماعی؛ دین گریزی جوانان، دشمن سازی در بین هواداران نظام جمهوری اسلامی ایران، افزایش جمعیت کیفری و آسیبهای اقتصادی از جمله کاهش تولید و اختلال در صنایع کلیدی، کاهش سرمایهگذاری و خروج سرمایه، تحمیل هزینه به بخش خصوصی، اختلال در کسب و کار و آسیبهای رسانهای؛ فعالیت رسانههای ضدعفاف و حجاب، ایجاد تصاویر منفی از زنان و حجاب، کاهش اعتماد به نفس زنان و افزایش قضاوتهای اجتماعی را به دنبال دارد. با توجه به آسیبهای سیاست جنایی در قبال حجاب و عفاف جهت برون رفت از این آسیبها راهکارهایی از جمله تقویت سیاستهای جنایی در حوزه حجاب و عفاف با روشهای تعاملی و همفکری در جامعه، ایجاد مکانیسم بازخورد و ارزیابی مستمر سیاستهای جنایی حوزه حجاب و عفاف و همچنین، بازنگری و اصلاح سیاستها بر اساس نتایج ارزیابیها و بازخوردهای اجتماعی، ایجاد هماهنگی بین سیاستهای جنایی حجاب و عفاف با نگرشهای دینی، فرهنگی و اجتماعی ارائه شده است.