طراحی الگوی کاربست انرژیهای نو در مناطق روستایی استان زنجان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای گروه اقتصاد ترویج و آموزش کشاورزی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 دانشیار گروه اقتصاد ترویج و آموزش کشاورزی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی نویسنده مسئول
3 دانشیار گروه اقتصاد ترویج و آموزش کشاورزی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.30495/jaeer.2023.68698.10931چکیده
امروزه استفاده از انرژی نو به عنوان یکی از مهمترین راهکارهای حفظ محیط زیست و دستیابی به توسعه پایدار مورد توجه قرار گرفته است. لذا این پژوهش با هدف بررسی طراحی الگوی کاربست انرژیهای نو در مناطق روستایی استان زنجان صورت پذیرفت. جامعه آماری پژوهش خانوارهای روستایی بودند که تحت پوشش تکنولوژی انرژی نو در استان زنجان قرار داشتند که با استفاده از جدول کرجیسی و مورگان تعداد 210 خانوار از آنها به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از ابزار پرسشنامه استفاده گردید. روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه با نظر پانلی از متخصصان و کارشناسان قبل از پیش آزمون مورد تایید قرار گرفت. پایایی ابزار تحقیق نیز از طریق انجام آزمون اولیه بین 30 نفر خارج از نمونه آماری و محاسبه آلفای کرونباخ برای مقیاسهای اصلی پرسشنامه (در دامنه بین 72/0 تا 90/0) ارزیابی و تصحیح گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS24 و AMOS22 انجام گرفت. دادههای گردآوری شده با استفاده از تکنیک مدل-سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل گردید. نتایج مدل ساختاری مستقیم نشان داد بین عوامل آموزشی، اجتماعی فرهنگی، سیاستگذاری و زیستمحیطی رابطه مثبت و معنیداری با کاربست انرژی نو وجود دارد و این متغیرها 37 درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین مینمایند. اما رابطه معنیداری بین عوامل اقتصادی و فنی با کاربست انرژی نو مشاهده نگردید.