اندازهگیری تعادلهای فازی در سامانههای آبی کربن دیاکسید – مونواتانولآمین - مایع یونی 1-هگزیل-3-متیل ایمیدازولیم نیترات در فشارهای بالا
نویسندگان
1 استادیار مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار مهندسی شیمی، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران
3 استادیار شیمی آلی، پژوهشکده شیمی آلی، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 دانشیار مهندسی شیمی، پژوهشکده مهندسی نفت، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران
6 کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
7 دانشیار شیمی آلی، پژوهشکده شیمی آلی، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
استفاده از مایعهای یونی در کنار حلالهای مبتنی بر آلکانولآمین، بهعنوان جاذبهایی کارآمد با برخی ویژگیهای بهبودیافته مانند کاهش هدر رفت حلال و عملکرد احیای آسان به منظور جذب و جداسازی گاز کربن دیاکسید بهتازگی موردتوجه قرارگرفته است. بنابراین، در این پژوهش، بررسی تجربی حلالیت گاز کربن دیاکسید در محلولهای آبی مونواتانولآمین (MEA) و مایع یونی1-هگزیل-3-متیل ایمیدازولیم نیترات([Hmim][NO3]) به صورت سامانههای چهارجزئی با ترکیب درصدهای متفاوت بهعنوان محلولهای جاذب جدید با تأکید بر اندازهگیری ظرفیت جذب موردبررسی قرار گرفت. بدین منظور، اندازهگیری تعادلهای بخار - مایع در گستره دمایی 298 تا K 343 و تا فشار حداکثر bar 40 با استفاده از دستگاه اندازهگیری تعادل فازی به روش استاتیکی انجام شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که در تمام محلولهای جاذب مورد آزمایش، حلالیت کربن دیاکسید با کاهش دما و افزایش فشار، افزایش مییابد. همچنین، با افزودن مایع یونی [Hmim][NO3] به محلولهای آبی MEA، حلالیت کربن دیاکسید در محلولهای جاذب افت نسبی پیدا میکند.
