تأثیر ماده سطحفعال PS-PVP در تهیه آلومینا نانومتخلخل و بررسی آن بهعنوان نانوحامل در دارورسانی کورکومین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه شیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال، تهران، ایران
2 دانشیار، تهران، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، تهران، ایران
3 استاد، پژوهشکده کاتالیست، پژوشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
4 استاد، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش، نانوساختارهای جدید آلومینای مزوحفره در محیط اسیدی و بازی به روش خودآرایی تبخیر القایی تهیه شدند. منبع آلومینیم برای تهیه نمونهها آلومینیم تری2-بوتوکسید بود. مادههای سطحفعال بهعنوان جهتدهنده ساختار آلومینا شامل ترکیب مواد سطحفعال غیریونی PS-PVP و کاتیونی CTAB بودند. اثر نوع ماده سطحفعال، pH محیط و دمای کلسینهشدن در ویژگیهای فیزیکی نمونههای تهیهشده موردبررسی قرار گرفت. نمونههای تهیهشده با روشهای پراش پرتو ایکس (XRD)، جذب و واجذب نیتروژن و میکروسکوپی الکترونی روبشی (SEM) شناسایی شدند. نتایج بهدست آمده نشان داد که استفاده از مخلوط دو ماده سطحفعال در محیط بازی، دارای بالاترین مساحت سطح (m2/g 407) و حجم حفره (cm3/g 96/0) در دمای کلسینهشدن 550 درجه سانتیگراد بود. داروی کم محلول کورکومین بهعنوان داروی مدل انتخاب شد. این دارو با روش تلقیح بر نانوساختارهای آلومینا تهیهشده به نسبت 1 به 5 بارگذاری شد. مقدار رهایش دارو از نانوحاملهای آلومینا به صورت برونتن در محیط شبیهسازیشده معده (SGF) و روده (SIF) بررسی شد. نتیجه این بررسی بیانگر این نکته بود که مقدار بیشینه رهایش دارو در pHهای اسیدی 90 % است. سرعت رهایش کورکومین در هر دو محیط شبیهسازیشده از مدل سینتیکی کورسمایر-پپاس پیروی میکند.