عوامل موثر بر امکان توسعه واحدهای تحقیق و توسعه، درتعاونی های آببران حوزه دریاچه ارومیه (مطالعه موردی مدیران استان آذربایجان شرقی)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت کشاورزی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار گروه مدیریت، ترویج و آموزش کشاورزی،واحد تبریز،دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران
doi
10.30495/jaeer.2023.53581.10817چکیده
پژوهش حاضر به منظور شناسایی زمینه های توسعه واحدهای تحقیق و توسعه در تعاونی های آببران پرداخت که از نظرنوع هدف کاربردی، و به روش غیر تجربی و توصیفی- همبستگی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 317 نفر مدیران تعاونی های آببران استان که از این تعداد، 175نفر، براساس جدول مورگان به شیوه تصادفی ساده و سهمیه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. از پرسش نامه به عنوان ابزار اصلی در گردآوری اطلاعات و برای تجزیه تحلیل داده ها از نرم افزارآماری SPSSاستفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که مدیران تعاونی های مورد مطالعه نگرش مثبتی نسبت به توسعه و ایجاد واحدهای تحقیق و توسعه نداشتند. نتایج رگرسیون چند گانه به شیوه گام به گام نشان داد که سه متغیر(رضایت از درآمد، میزان مشارکت در تصمیم گیری، میزان اطلاع مدیران از مزایای واحدهای تحقیق و توسعه) حدود6/81درصد از تغییرات واریانس عوامل مؤثر بر امکان توسعه واحدهای تحقیق و توسعه را تبیین می کنند و همچنین یافته های پژوهش، عدم اعتماد به مفید بودن بخش های تحقیق و توسعه در تعاونی ها، کمبود میزان آگاهی مدیران نسبت به مزایای واحدهای تحقیق و توسعه و عدم هماهنگی ارگانهای مربوطه در زمینه تحقیق و توسعه را مهمترین موانع توسعه این واحدها نشان می داد.
