فرمولبندی پایه زئولیتی ترکیبی و تعیین فاز فعال کاتالیست هیدروکراکینگ برای تولید فرآورده میانتقطیر
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مهندسی شیمی، پژوهشکده کاتالیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
2 استاد شیمی، پژوهشکده کاتالیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
3 دانشیار شیمی، پژوهشکده نانوفناوری، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
4 استادیار مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش، زئولیت β و سیلیکا-آلومینای بیشکل برای بهکارگیری در پایه کاتالیست هیدروکراکینگ سنتز شدند. برای ساخت پایه کاتالیست افزون بر ترکیبهای سنتز شده، زئولیت Y نیز بهکارگرفته شد. نیکل-مولیبدن و نیکل-تنگستن به روش تلقیح بر پایههای شکلدهیشده نشانده شد تا کاتالیست نهایی بهدست آید. ویژگیهای فیزیکی کاتالیستها با بهکارگیری روش BET و قدرت اسیدی آنها با روش NH3-TPD سنجیده و ویژگیهای کاتالیستی نمونههای تهیهشده در فرایند هیدروکراکینگ بررسی شد. درصد وزنی مناسب زئولیتها برای تهیه پایه و نیز نوع اجزای فعال کاتالیست، همچنین دمای مناسب فرایند برای تولید فراورده میانتقطیر در هیدروکراکینگ گازوئیل خلأ در راکتور بستر ثابت پیوسته با طراحی آزمایش فاکتوریل-کامل به دست آمد. نتایج به دست آمده نشان داد که کاتالیست تشکیلشده از 10 درصد وزنی زئولیت β و 30 درصد وزنی زئولیت Y در پایه و 5 درصد وزنی نیکل به همراه 15 درصد وزنی مولیبدن، بالاترین قطر حفره و قدرت اسیدی را داشت. این کاتالیست در دمای C° 400 و فشار عملیاتی 55 بار در مقایسه با کاتالیستهای تهیهشده دیگر، گزینشپذیری بیشتری نسبت به فراورده میانتقطیر داشت.