نقش دعا در آموزش و تربیت اخلاقی از دیدگاه قرآن

نویسندگان

1 گروه علوم قرآن و حدیث، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 استادیار، گروه عرفان اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
چکیده

این مقاله به بررسی نقش دعا به عنوان ابزاری مؤثر در آموزش و تربیت اخلاقی از منظر قرآن کریم می‌پردازد. دعا نه تنها ارتباط مستقیم انسان با خداوند است، بلکه عاملی کلیدی در تقویت ایمان، تزکیه نفس و پرورش فضایل اخلاقی محسوب می‌شود. قرآن دعا را وسیله‌ای برای طلب هدایت (مانند آیه ۸ سوره فاتحه: «اهدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ»)، صبر و استقامت (آیه ۱۵۳ سوره بقره)، و دوری از گناه (آیه ۸۷ سوره فرقان) معرفی می‌کند. دعاهای انبیا مانند حضرت ابراهیم (آیه ۴۰ سوره ابراهیم) و موسی (آیه ۲۵ سوره طه) الگویی برای تربیت اخلاقی ارائه می‌دهند. در نهایت، دعا با ایجاد تحول درونی، فرد را به سوی کمال اخلاقی سوق می‌دهد و در فرآیند آموزش، نقش مکمل تعلیمات قرآنی را ایفا می‌کند.