فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش: بررسی راهبردها و اقدامات مدیریتی مدیران مدارس ابتدایی در اجرای آموزش ترکیبی با تمرکز بر هدایت منابع انسانی، سازماندهی فناوری، ارزیابی عملکرد، همکاری با ذی‌نفعان و مدیریت چالش‌ها، به منظور شناسایی نقاط قوت، ضعف و ارائه پیشنهادهای بهبود در زمینه آموزش ترکیبی در مدارس ابتدایی ایران. روش تحقیق: پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته هدفمند با ۱۵ نفر (۸ مدیر، ۴ معلم، ۲ کارشناس فناوری آموزشی و ۱ مربی راهنما) انجام و داده‌ها با روش تحلیل تماتیک بررسی شد. در بخش کمی، پرسشنامه لیکرت (۵ درجه‌ای) میان نمونه ۲۰۰ نفری (از جامعه ۱۲۵۰ نفری) با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای توزیع گردید و داده‌ها با آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون t تک‌گروهی و ANOVA) تحلیل شد. یافته‌ها: در بخش کمی، میانگین امتیازات نشان داد که «همکاری با ذی‌نفعان» (۴.۵)، «هدایت منابع انسانی» (۴.۲) و «ارزیابی عملکرد» (۴.۱) بالاترین امتیاز را کسب کرده‌اند، در حالی که «مدیریت چالش‌ها» (۳.۷) و «سازماندهی فناوری» (۳.۹) پایین‌ترین بودند. تمامی میانگین‌ها به طور معنادار بالاتر از سطح متوسط (۳) بودند (p<۰.۰۵). تفاوت معناداری در سازماندهی فناوری بین مناطق شهری (۴.۲) و روستایی (۳.۶) مشاهده شد (F=۵.۲، p=۰.۰۲). در بخش کیفی، تم‌های اصلی شامل اهمیت فناوری در آموزش (۱۲ ذکر)، چالش‌های زیرساختی (۱۰)، نیاز به آموزش معلمان (۹)، تأثیر بر انگیزش دانش‌آموزان (۸)، مقاومت در برابر تغییر (۶) و پیشنهادات بهبود (۵) بودند که بر پتانسیل بالای فناوری و موانع زیرساختی و انسانی تأکید داشتند. نتیجه‌گیری: مدیران مدارس ابتدایی در جنبه‌های انسانی و مشارکتی (همکاری و هدایت منابع) عملکرد نسبتاً موفق داشته‌اند، اما در حوزه‌های فنی و مدیریت چالش‌ها نیاز به تقویت وجود دارد. یافته‌های کیفی این نتایج را تأیید و بر لزوم توسعه مدل بومی آموزش ترکیبی با تأکید بر پشتیبانی فناوری، آموزش مداوم معلمان و همکاری تیمی تأکید کرد. این پژوهش می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری آموزشی در سطح ملی باشد و پیشنهاد می‌شود تحقیقات آینده بر تأثیر بلندمدت این راهبردها تمرکز کنند.