سنجش تطبیقی توسعه ناحیه ای فضاهای آموزشی استان مازندران به تفکیک مقاطع تحصیلی
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
doi
چکیده
امکانات آموزشی به عنوان مقوله ای مهم و ضروری جهت سنجش توسعه اجتماعی، فرهنگی در نظام برنامه ریزی توسعه ای سرزمین حایز اهمیت بوده است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و با توجه ماهیت موضوع، توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری دادهها، اسنادی و کتابخانهای با تکیه بر مستندات آمار و اطلاعات مرکز آمار ایران در سالنامه آماری سال 1400 است. محدوده مورد مطالعه پژوهش استان مازندران بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان (پسر، دختر) و کارکنان (معلم ، مدیریت و کیفیت بخشی) مقاطع تحصیلی مراکز آموزشی و 22 ناحیه (شهرستانهای) استان مازندران میباشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل عاملی و تاکسونومی عددی انجام شده و ابزارهای مورد استفاده جهت تحلیل داده ها و محاسبات آماری و تنظیم جداول، نرم افزارهای Excel و Spss است. نتایج و یافته های حاصله از روشها و مدلهای تحلیل توسعه ای در پژوهش حاضرگویای آنست که نواحی(شهرستانهای) شرقی برخوردار/ توسعه یافته، نظیر بابل، ساری، آمل، فضاهای آموزشی و امکانات آموزشی بیشتری در مقایسه با نواحی(شهرستانهای) غربی نوشهر، تنکابن دارند. نواحی(شهرستانهای) غربی کم برخوردار/ درحال توسعه، نور، چالوس، فضاهای آموزشی و امکانات آموزشی بیشتری در مقایسه با نواحی (شهرستانهای) شرقی نظیر بهشهر، بابلسر دارند. سهم نواحی (شهرستانهای) شرقی محروم/ نسبتا محروم نظیر فریدونکنار، جویبار از فضاهای آموزشی و امکانات آموزشی در مقایسه با نواحی (شهرستانهای) غربی مانند چالوس، نور درتمامی مقاطع تحصیلی بیشتر می باشد. نواحی (شهرستانهای) شرقی با محرومیت شدید/ محروم نظیر سیمرغ، سوادکوه شمالیی در مقایسه با نواحی (شهرستانهای) غربی مانند کلاردشت، عباس آباد، فضاهای آموزشی و امکانات آموزشی بیشتری را در تمامی مقاطع تحصیلی دارند.