تهیه و شناسایی پلییورتانهای زیست تخریب پذیر پخششونده در آب و بررسی تاثیرات پلیاتیلن گلایکول بر ویژگی زیست تخریبپذیری آنها
نویسندگان
1 استاد شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
2 استاد شیمی آلی، دانشکده علوم،گروه شیمی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 استاد شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
چکیده
تهیه، شناسایی و بررسی رفتار زیستتخریب پذیری نسل جدید پلی یورتانهای پایه آبی زیستتخریب پذیر پخششونده درآب، با هدف گسترش مواد دوستدار طبیعت، در این پژوهش بررسی شد. این گروه از پلی یورتانهای زیستتخریب پذیر، برپایه پلیاُلهایی از منابع تجدیدپذیر مانند روغن کرچک، به همراه پلیاتیلن گلایکول با ترکیبات دیایزوسیانات مناسب تهیه شدند. در این پژوهش، به ویژه، تاثیرات پلیاتیلن گلایکول بر زیست تخریب پذیری و ویژگیهای این بسپارها بررسی شد. بسپارهای تهیهشده با روش های طیف سنجی (HNMR) و فروسرخ تبدیل فوریه (FTIR) مورد شناسایی قرار گرفتند. اندازهگیری ذرات با روش پراکندگی نور دینامیکی (DLS) انجام شد. ویژگی تخریب پذیری نمونه های تهیه شده، با روش های جذب آب، زاویه تماس، تخریب پذیری آبکافتی در محیط بافر فسفات و محلول آنزیم لیپاز و میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) مورد تایید قرار گرفت. نتایج آزمون ها نشان داد که با پیوند اجزاء طبیعی و تخریب پذیر در زنجیر بسپاری و تنظیم ویژگیهای آبدوستی و آبکافتی اجزاء نرم، پلی یورتانهای مفیدی با ویژگی تخریب پذیری مطلوب می توانند تهیه شوند.