فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی کارآیی علف‌کش‌های ریم‌سولفورون، ایمازاپیک و ایمازاماکس در کنترل گل‌جالیز ‌مصری (Orobanche aegyptiaca) آزمایش های گلخانه‌ای و آزمایشگاهی در دانشگاه آرهوس دانمارک انجام شد. ابتدا غلظت های 0.05، 0.25، 1.25، 6.25 و 31.25 میکرومول سه علف‌کش بر روی بذور گل‌جالیز مصری بدون حضور گیاه میزبان، با کاربرد ماده محرک جوانه‌زنی GR24 در ظروف پتری‌ مورد بررسی قرار گرفتند. سپس کاربرد شاخساره‌ای سه علف‌کش در کنترل گل‌جالیز و رشد گوجه‌فرنگی در دو رقم هیبرید ‌پتوپراید2 و ویوا در گلخانه بررسی شدند. تیمارها شامل 4 غلظت ریم‌سولفورون ( 25، 50، 75 و 100 گرم ماده مؤثره در هکتار)، 4 غلظت ایمازاپیک (5 ،10، 15 و 20 گرم ماده مؤثره در هکتار) و 4 غلظت ایمازاماکس (0.4، 0.8، 1.2 و 1.6 گرم ماده مؤثره در هکتار) بودند. هر غلظت 1‌، 2 و 3 بار در زمان‌های 15، 29 و 43 روز بعد از انتقال نشای گوجه‌فرنگی اعمال شدند. نتایج آزمایش پتری‌دیش نشان داد که دو علف‌کش ریم‌سولفورون و ایمازاپیک موجب کاهش معنی‌داری در طول ریشه‌چه بذور گل‌جالیز نسبت به شاهد گردیدند. نتایج آزمایش گلدانی هم نشان داد که پاسخ دو رقم گوجه‌فرنگی به تیمارهای علف‌کشی‌ متفاوت بودند. رقم ویوا از رقم هیبرید‌ پتوپراید2 برتر بود و زیست‌توده بالاتری تولید کرد. علف‌کش ریم‌سولفورون علف‌کش مناسبی جهت کنترل گل‌جالیز در گوجه‌فرنگی ارزیابی شد. تیمارهای سه بار کاربرد غلظت های 25 و 50 و 75 گرم ماده مؤثره در هکتار علف‌کش ریم‌سولفورون، خصوصاً در رقم ویوا بهترین تیمارهای علف‌کش از نظر تولید ماده خشک گوجه‌فرنگی بودند. تیمارهای دو بار کاربرد غلظت 5 گرم ماده مؤثره در هکتار و یک بار کاربرد غلظت 10 گرم ماده مؤثره در هکتار علف‌کش ایمازاپیک نیز در رقم ویوا تیمارهای نسبتاً خوبی بودند ولی تیمارهای علف‌کش ایمازاماکس در این آزمایش در کنترل گل جالیز تیمارهای مناسب نبودند.