عکس العمل ریحان (Ocimum basilicum L) به نوع و مقدار کود آلی در کشت مخلوط با کنجد (Sesamum indicum L)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد محیط زیست
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی، دانشکده زراعی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 دانشیار، گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
چکیده
بهمنظور ارزیابی کاربرد کودهای آلی بر عملکرد و شاخصهای رقابتی ریحان (Ocimum basilicum L) در ترکیب های مختلف کشت مخلوط با کنجد (Sesamum indicum L)، آزمایشی بهصورت کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1390 اجرا گردید. تیمار کودی شامل سطوح 20 و 40 تن در هکتار ورمی کمپوست و لجن فاضلاب تلفیق شده با 50 درصد کود شیمیایی مورد نیار خاک، تیمار فقط کود شیمیایی (100 کیلوگرم در هکتار اوره، سوپر فسفات تریپل و سولفات پتاسیم) و شاهد (عدم کاربرد کود) در کرت های اصلی و پنج نسبت کاشت شامل تک کشتی ریحان و کنجد، 75% + 25%، 50% + 50% و 25% + 75% ریحان + کنجد در کرت های فرعی قرار گرفتند. در این آزمایش ترکیب های کاشت 25% ریحان +75% کنجد و 50% ریحان + 50% کنجد تحت کاربرد 40 تن در هکتار لجن فاضلاب تلفیق شده از بیشترین عملکرد اقتصادی (بیش از 47/3097 کیلوگرم در هکتار) و نسبت برابری زمین (بیش از 24/1) برخوردار بودند. به علاوه، برآورد ضریب غالبیت دو گونه گیاهی بیان گر آن است که ریحان در ترکیب کاشت 25%ریحان + 75% کنجد و کنجد در ترکیب های کاشت 25% ریحان +75% کنجد و 50% ریحان + 50% کنجد تحت کاربرد کودهای آلی (به ترتیب در گستره ی عددی 0.12 تا 0.30 و 0.11 تا 0.57) به عنوان گونه غالب از توان رقابتی بالاتری برخوردار بودند.