عکس العمل ریحان (Ocimum basilicum L) به نوع و مقدار کود آلی در کشت مخلوط با کنجد (Sesamum indicum L)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد محیط زیست

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی، دانشکده زراعی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

3 دانشیار، گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

4 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
چکیده

به‎منظور ارزیابی کاربرد کودهای آلی بر عملکرد و شاخص‎های رقابتی ریحان (Ocimum basilicum L) در ترکیب های مختلف کشت مخلوط با کنجد (Sesamum indicum L)، آزمایشی به‎صورت کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1390 اجرا گردید. تیمار کودی شامل سطوح 20 و 40 تن در هکتار ورمی کمپوست و لجن فاضلاب تلفیق شده با 50 درصد کود شیمیایی مورد نیار خاک، تیمار فقط کود شیمیایی (100 کیلوگرم در هکتار اوره، سوپر فسفات تریپل و سولفات پتاسیم) و شاهد (عدم کاربرد کود) در کرت های اصلی و پنج نسبت کاشت شامل تک کشتی ریحان و کنجد، 75% + 25%، 50% + 50% و 25% + 75% ریحان + کنجد در کرت های فرعی قرار گرفتند. در این آزمایش ترکیب های کاشت 25% ریحان +75% کنجد و 50% ریحان + 50% کنجد تحت کاربرد 40 تن در هکتار لجن فاضلاب تلفیق شده از بیشترین عملکرد اقتصادی (بیش از 47/3097 کیلوگرم در هکتار) و نسبت برابری زمین (بیش از 24/1) برخوردار بودند. به علاوه، برآورد ضریب غالبیت دو گونه گیاهی بیان گر آن است که ریحان در ترکیب کاشت 25%ریحان + 75% کنجد و کنجد در ترکیب های کاشت 25% ریحان +75% کنجد و 50% ریحان + 50% کنجد تحت کاربرد کودهای آلی (به ترتیب در گستره ی عددی 0.12 تا 0.30 و 0.11 تا 0.57) به عنوان گونه غالب از توان رقابتی بالاتری برخوردار بودند.