کاربرد چارچوبهای فلز-آلی نانومتخلخل بهعنوان حسگرهای شیمیایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد نانوشیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 استادیار شیمی معدنی، دانشکده شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری شیمی معدنی، دانشکده شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.30495/jacr.2021.682526چکیده
با رشد جمعیت انسانی، فعالیتهای روزافزون کارخانهها و در پی آن افزایش انتشار آلایندههای زیستمحیطی در هوا، نیاز به سنجش سریع این آلاینده ها در محیط های متفاوت بیش از هر زمانی احساس می شود. حسگرهای مبتنی بر چارچوب های فلز-آلی از نظر هزینه ساخت، سادگی روش، زمان پاسخ کوتاه و بازگشتپذیری مناسب گوی سبقت را از دیگرحسگرهای شیمیاییربودهاند و توانستهاند جایگاه ویژهای در تشخیص آلاینده های سمی و خطرناک بهدست آورند. این ترکیب های نانومتخلخل که با پیوند مراکز فلزی و لیگاندهای آلی از راه پیوند کوئوردیناسیونی ایجاد می شوند، بهدلیل پایداری شیمیایی و گرمای بالا، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده اند. بهره برداری از جنبه های متفاوت تهیه و ساختاری جدید این سامانه هابه موفقیتهای متنوعی در حوزه ویژگی شیمیایی و فیزیکی منجرشده است که بسیاری از آن ها بی سابقه هستند. چارچوب های فلز-آلی بهدلیل داشتن ویژگی بیهمتایی مانند اندازه بزرگ حفره ها، مساحت سطح بالا، جذب انتخاب پذیر مولکول های کوچک و پاسخهای نوری در حضور مولکولهای مهمان، افق امیدبخشی در کاربرد حسگری نشان دادهاند. در این پژوهش مروری به اصول طراحی حسگرهای چارچوب فلز-آلی و سازوکارهای حسگری این ترکیب ها پرداخته شده است.