تحلیل محتوای روشهای سنجش کارایی سرمایهگذاری در پژوهشهای داخلی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد بینالمللی خرمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران
2 گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3 گروه اقتصاد، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.30495/jdaa.2023.698890چکیده
چکیدهبررسی وسیع ادبیات هر پژوهش، بینش عمیقی در موضوع آن به دست میآورد. بااینحال، زمان و منابع، گستردگی مطالعه را محدود میکند. ازاینرو، پژوهش حاضر با تمرکز به موضوع کارایی سرمایهگذاری، کلیه پژوهشهای منتشر شده در پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی از سال 1388 تا 1399 را به روش تحلیل محتوای کمی و کیفی بررسی نمود تا اطلاعات جامعی به پژوهشگران این حوزه ارائه نماید. نتایج بررسی 72 مقاله مرتبط نشان داد 26 مدل با استفاده از 30 متغیر در 121 تکرار توسط پژوهشگران بکار رفته است. 55.6 درصد شامل 40 مقاله از مدلهای مبتنی بر رشد فروش و 20.8 درصد شامل 15 مقاله از کیوتوبین استفاده کردهاند. از متغیر کنترل در 35 مقاله شامل 61/48 درصد استفادهنشده است. همچنین، مدل تک متغیره رشد فروش با سهم 32 درصد در23 مقاله پُرکاربردترین مدل است. از آنجائی که نتایج پژوهشهای مبتنی برداده نسبت به انتخاب متغیر و کیفیت دادهها بسیار حساساند. با هدف کاهش تأثیر منفی عواملی مانند تورم،عدم تجدید ارزیابی داراییها و کارایی ضعیف بازار سهام بر کیفیت معیارهای رشد فروش و کیوتوبین، بومیسازی روشهای سنجش کارایی سرمایهگذاری، تعدیل دادهها یا تفسیر نتایج با در نظر گرفتن عوامل مؤثر، پیشنهاد میشود.