پیشبینی دلزدگی زناشویی براساس استرس شغلی و خودتنظیمی هیجانی در آتشنشانهای تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی. دانشگاه آزاداسلامی واحدتهران مرکز
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد شهر ری
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مطالعه پیشبینی دلزدگی زناشویی بر اساس استرس شغلی و خودتنظیمی هیجانی در آتشنشانهای شهر تهران بود. روش : پژوهش حاضر کاربردی از نوع توصیفی از نوع همبستگی با هدف پیشبینی بود که در بازه زمانی 1401-1402 صورت گرفت و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه آتشنشانهای شهر تهران بودند(N=4260)که 270 آتشنشان به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحلهای انتخاب و وارد پژوهش شدند. ابزار پژوهش را پرسشنامههای استاندارد دلزدگی زناشویی باینز (1996) (CBM)، استرس شغلی اسپیو و اسپوکان (1987) و خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (2010) استفاده شد. یافتهها: براساس آنالیز رگرسیون صورتگرفته، مشخص شد که متغیرهای استرس شغلی و خودتنظیمی هیجانی (سازگار، پنهانکاری و تحمل) پیشبین مناسبی برای دلزدگی زناشویی هستند (P<0.05 و ضریب تأثیر 027/0، 339/0، 187/0 و 441/0). همچنین دلزدگی زناشویی ارتباط معنیداری با استرس شغلی و مولفههای خودتنظیمی هیجانی داشته (P<0.05 و ضریب همبستگی 259/0، 525/0-، 463/0 و 313/0-) و نیز استرش شغلی نیز ارتباط معنیداری با مولفه های پنهانکاری و تحمل از خودتنظیمی هیجانی داشت (P<0.05 و 247/0 و 195/0-). نتیجهگیری : براساس یافتهها، دلزدگی زناشویی براساس استرس شغلی و خودتنظیمی هیجانی در آتشنشانهای تهران قابل پیشبینی است. بنابراین پیشنهاد میشود که وزارتخانه و سازمانهای اثرگذاری نظیر وزارت بهداشت با ورود به این بخش در راستای کنترل استرس شغلی در دسته شغلهای استرسزایی مانند آتشنشانی فعالیتهای مناسبی را صورت بخشند.