مقایسه اندازهگیری هیدروکربنهای لجن نفتی: دو روش سوانگاری گازی در فاز مایع و تجزیه عنصری در فاز جامد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
2 دانشیار مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
3 دانشیار مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.30495/jacr.2021.685499چکیده
تعیین مقدار دقیق هیدروکربن های موجود در پسماندهای جامد آلی بسیار اهمیت دارد. یکی از این پسماندها لجن های نفتی هستند. این پژوهش بر لجن به دست آمده از لایروبی مخازن انبارهای شرکت ملی پخش فراورده های نفتی استان کرمان انجام شده است. ابتدا جداسازی ها با شرایط عملیاتی متفاوت (برای استخراج هیدروکربن ها از لجن نفتی با حلال آلی) انجام پذیرفت و مقدار هیدروکربن های لجن در فاز مایع با سوانگاری گازی (GC) اندازه گیری شد. بالاترین جداسازی هیدروکربن ها از لجن، مربوط به حلال کلروفرم با روش تکاننده در دمای C° 55 و با 5 مرحله استخراج است. اندازه گیری عناصر کربن، هیدروژن، نیتروژن و گوگرد (CHNS) پیش و پس از جداسازی هیدروکربن های لجن، در فاز جامد انجام شد. نتیجه ها نشان داد که حلال های آلی متفاوت (نرمال هگزان، دیکلرومتان، کلروفرم، استون و ترکیب آن ها با هم) در روش های استخراج متفاوت (روش سوکسله و بهکارگیری تکاننده) و تحت شرایط متفاوت (دما، دور همزن و مراحل استخراج) نتوانستند تمام هیدروکربن های آلی لجن نفتی را جداسازی کنند و مقداری از هیدروکربن های آلی در فاز جامد باقیماند که با تجزیه عنصری CHNS اندازه گیری شدند.
