رابطه ادراک خویشتن و باورهای خودکشی افراد با اختلال ملال جنسیتی: نقش واسطهای ترس از ارزیابی منفی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
2 گروه روان شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
3 گروه روان شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه ادراک خویشتن و باورهای خودکشی افراد با اختلال ملال جنسیتی براساس نقش واسطهای ترس از ارزیابی منفی بود. روش : روش پژوهش از نوع همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه مورد مطالعه شامل تمامی مردان و زنان مبتلا به اختلال ملال جنسیتی شهر تهران در بازه زمانی فروردین تا شهریور ماه 1403 بود که از این میان 267 نفر به شیوه در دسترس و بر اساس ملاکهای پژوهش به عنوان نمونه گزینش شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل، مقیاس ایده خودکشی بک (بک و همکاران، 1988)، پرسشنامه ادراک خویشتن (پورحسین، 1389) و مقیاس ترس از ارزیابی منفی (لیری، 1983) بود. یافتهها: بررسی ضرایب مستقیم نشان داد، اثر مستقیم ادراک خویشتن بر باورهای خودکشی و ترس از ارزیابی منفی معنادار و منفی بود. دیگر یافته پژوهش نشان داد، اثر مستقیم ترس از ارزیابی منفی بر باورهای خودکشی معنادار و مثبت بود. ضرایب غیر مستقیم مشخص کرد، اثر غیر مستقیم ادراک خویشتن بر باورهای خودکشی افراد با اختلال ملال جنسیتی با نقش واسطهای ترس از ارزیابی منفی، معنادار و منفی بود. در نهایت شاخصهای برازش به دست آمده نشان داد، مدل پیشنهادی پژوهش برازش مطلوبی دارد (99/0=CFI، 98/0 =NFI، 99/0=IFI، 99/0 =GFI، 039/0 =RMSEA). نتیجهگیری : بر این اساس، ترس از ارزیابی منفی را میتوان به عنوان یک رویکرد مهم، در کاهش باورهای خودکشی افراد دارای اختلال ملال جنسیتی مورد توجه قرار داد.