پیش بینی سلامت روان براساس سبک های دلبستگی و حمایت اجتماعی خانواده در دانش آموزان دوره متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد. مشاوره خانواده. گروه مشاوره. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد. مشاوره خانواده. گروه مشاوره. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران
3 استاد گروه مشاوره. دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد. مشاوره توانبخشی. گروه مشاوره. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران
doi
چکیده
هدف : دوره متوسطه دوم یکی از حساسترین مراحل رشد نوجوانان است که سلامت روان آنها میتواند تحت تأثیر عوامل گوناگون قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبکهای دلبستگی (ایمن، اجتنابی، دوسوگرا) و حمایت اجتماعی خانواده در پیشبینی سلامت روان دانشآموزان انجام شد. روش : این مطالعه به شیوه توصیفی-همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۲۹۶ دانشآموز متوسطه دوم در شهر اردبیل بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سبکهای دلبستگی هازن و شیور، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) و پرسشنامه حمایت اجتماعی زیمت بود. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ بهره گرفته شد. یافته ها : نتایج نشان داد که سبکهای دلبستگی و حمایت اجتماعی خانواده بهطور معناداری قادر به پیشبینی سلامت روان دانشآموزان هستند. سبک دلبستگی ایمن رابطهای مثبت و معنادار با سلامت روان داشت، در حالی که سبکهای اجتنابی و دوسوگرا با کاهش سلامت روان مرتبط بودند. همچنین، حمایت اجتماعی خانواده مهمترین و قویترین متغیر پیشبینیکننده سلامت روان در میان متغیرهای مورد بررسی بود. نتیجه گیری : یافتههای این پژوهش بر اهمیت تقویت سبک دلبستگی ایمن و افزایش حمایت اجتماعی خانواده برای ارتقاء سلامت روان نوجوانان تأکید دارد. این نتایج میتواند راهنمایی برای طراحی مداخلات روانی- اجتماعی در مدارس باشد.