تأثیر اخلاق و دوره تصدی بر توانایی حسابرس در تشخیص شیوه های حسابآرایی
نویسندگان
1 گروه حسابداری موسسه آموزش عالی پرندک، تهران،ایران
2 کارشناسی ارشد حسابداری از موسسه آموزش عالی پرندک، تهران ،ایران
3 گروه حسابداری، موسسه آموزش عالی ناصر خسرو ساوه، ایران
doi
10.30495/jdaa.2023.707960چکیده
چکیده هدف مقاله حاضر، بررسی تأثیر اخلاق و دوره تصدی بر توانایی حسابرس در تشخیص شیوههای حسابآرایی میباشد. روش تحقیق کلی مورد استفاده در این پژوهش توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی است و بر حسب این که هدف این پژوهش تعیین رابطه بین مؤلفههای اخلاق حسابرسان و دوره تصدی حسابرس بر توانایی حسابرس در کشف تحریفات است از نوع روش همبستگی و همچنین بر حسب نوع دادهها و نحوهی اجرای روش پژوهش پیمایشی با استفاده از پرسشنامه مستقل و استاندارد فولرتون و دوتسچی (2004)، برای توانایی کشف تقلب، پرسشنامه استانداردآرمگا زارفر(2016) برای اخلاق حرفهای قابل استفاده میباشد. نتیجه آزمون فرضیه اول نشان داد اخلاق حسابرس بر توانایی حسابرسان در تشخیص شیوههای حسابآرایی تأثیر مثبت و معنیدار دارد. نتیجه آزمون فرضیه دوم نشان داد دوره تصدی حسابرس بر توانایی حسابرسان در تشخیص شیوههای حسابآرایی تأثیر مثبت و معنیدار دارد. نتیجه آزمون فرضیه سوم نشان داد اندازه مؤسسه حسابرسی بر توانایی حسابرسان در تشخیص شیوههای حسابآرایی تأثیر مثبت و معنیدار دارد.
