فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش­بینی صمیمیت زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی، انعطاف­پذیری روانشناختی، انسجام روانی و خودشفقتی در افراد متأهل بود . روش : این پژوهش به لحاظ روش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان و مردان متأهل ساکن در شهرستان اسلامشهر بود که جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونه­گیری خوشه­ای مرحله­ای 443 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه­های صمیمیت زناشویی (MINQ) (2001)، ناگویی هیجانی (TAS-20)(1997)، انعطاف‌پذیری روانشناختی یا پذیرش عمل ((AAQ-II (2011)، پرسشنامه انسجام روانی (SOC-29) (1987) و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود (SCS-SF)( 2003) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داده است بین ناگویی هیجانی با صمیمیت زناشویی رابطه منفی و معنادار و بین انعطاف­پذیری روانشناختی، انسجام روانی و خودشفقتی با صمیمیت زناشویی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (01/0P<). نتیجه‌گیری : این تحقیق نشان داد که، انعطاف­پذیری روانشناختی، انسجام روانی و خودشفقتی می­توانند صمیمیت زناشویی را افزایش و ناگویی هیجانی آن را کاهش می­دهد. به طور خاص، بهبود ناگویی هیجانی، انعطاف­پذیری روانشناختی، انسجام روانی و خودشفقتی می­تواند به افزایش صمیمیت زناشویی کمک کند.