اثربخشی راهبردهای خودنظارتی توجه بر انعطاف پذیری شناختی و درک عددی دانش آموزان دختر با اختلال یادگیری ریاضی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

2 گروه روان شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 گروه روانشناسی، واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان، ایران

doi
چکیده

هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه آموزشی خودنظارتی توجه بر انعطاف­پذیری شناختی و درک عددی دانش‌آموزان دختر با اختلال یادگیری ریاضی انجام شد. روش : روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش­آزمون-پس آزمون با گروه آزمایش و گواه و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل دانش­آموزان دختر دارای اختلال یادگیری ریاضی در پایه تحصیلی اول، ارجاع داده شده به مرکز اختلالات شهرستان بروجرد در سال 1403 بود. نمونه پژوهش شامل 30 دانش­آموز دختر بود که به شیوه تصادفی و بر اساس ملاک­های ورودی انتخاب و در گروه­های آزمایش و گواه جایدهی شدند (هر گروه 15 نفر). برای گروه آزمایش 12 جلسه برنامه آموزشی خودنظارتی توجه (سه بار در هفته) اجرا شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از آزمون دسته­بندی کارت­های ویسکانسین (گرانت و برگ، 1984) و مقیاس فهم عدد جردن (جردن و همکاران، 2008) انجام شد. داده­ها به روش تحلیل واریانس با  اندازه­گیری مکرر صورت گرفت. یافته ­ها : یافته ها نشان داد اختلاف آماری معناداری در نمرات پس ­آزمون انعطاف­پذیری شناختی و درک عددی در گروه­های آزمایش و گواه وجود دارد. این نتایج در دوره پیگیری سه ماهه تداوم داشت. نتیجه­ گیری : در مجموع نتایج پژوهش حاضر بر خودنظارتی توجه به عنوان یک راهبرد و نقطه امیدوار کننده برای بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و درک عددی، تمرکز دارد و می­توان از آن برای رسیدگی به مشکلات شناختی (به طور خاص انعطاف­پذیری شناختی و درک عددی) در دانش­آموزان با اختلالات یادگیری ریاضی استفاده کرد.