رابطه دلهره ارتباطی و خودکارآمدی کار گروهی با نقش میانجی خودکارآمدی ارتباطی با استفاده از رویکرد محرک، ‎ارگانیسم، پاسخ در دانشجویان حسابداری

نویسندگان

1 گروه حسابداری، معاونت توسعه و مدیریت منابع، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران

doi
10.30495/jdaa.2024.709478
چکیده

چکیده داشتن توانایی ارتباطی مناسب برای دانش‌آموختگانی که در آستانه ورود به حرفه هستند، ضروری است. ازآنجاکه کاهش ‎فاصله توانمندی دانش‌آموختگان و انتظار کارآفرینان از آنان می‌تواند به توسعه حرفه‌ای منجر شود و ارتباط مناسب نیز ‎یکی از مقوله‌های مهم مطرح‌شده در این حوزه است، ضرورت پژوهش حاضر روشن می‌شود. هدف این پژوهش، مطالعه ‎رابطه دلهره ارتباطی و خودکارآمدی کار گروهی با نقش میانجی خودکارآمدی ارتباطی با استفاده از رویکرد محرک، ‎ارگانیسم، پاسخ در دانشجویان حسابداری مقاطع مختلف کشور است. مطالعه پیش رو از نوع پیمایشی کاربردی است. ‎همچنین، بررسی موضوع به‌وسیله پرسشنامه و نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده از 168 نفر از دانشجویان حسابداری ‎مقاطع و دانشگاه‌های مختلف کشور در زمستان 1401 صورت گرفت. برای تحلیل یافته‌ها در قالب 3 فرضیه اصلی، ‎از روش معادلات ساختاری توسط نرم‌افزار Smart PLS، استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که بین دلهره ‎ارتباطی و خودکارآمدی ارتباطی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، بین خودکارآمدی ارتباطی و خودکارآمدی ‎کار گروهی نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. مطالعه روند علی پژوهش در دو فرضیه ابتدایی نیز نشان می‌دهد ‎که نقش میانجی خودکارآمدی ارتباطی بر رابطه دلهره ارتباطی و خودکارآمدی کار گروهی مورد تائید است. درنتیجه بر ‎اساس یافته‌ها، لازم است در راستای توسعه حرفه‌ای و پوشش نیازهای بازار کار دانشجویان حسابداری، به مهارت‌های ‎نرم ازجمله مهارت‌های ارتباطی بیش‌ازپیش توجه شود